ANAM
Kâinattan büyük derdin var gibi,
Günden güne solar, kurursun Ana’m!
Samyeline karşı dağda kar gibi,
Her gün ılgıt -ılgıt erirsin Ana’m!
Ben bildim bileli gülmedi yüzün,
O güzel yüzünden gitmedi hüzün,
Kahrınan tükendi gecen, gündüzün;
Kaderine küser durursun Ana’m!
Saçların kar gibi, dişin dökülmüş,
Nerde fidan boyun, belin bükülmüş,
Her gün ilmek- ilmek ömrün sökülmüş,
Gördüm yoluna zor yürürsün Ana’m!
Ne derdin var söyle bende bileyim?
Gel yavrunu üzme kölen olayım…
Yüzün gülsün bende biraz güleyim,
Yüksel’i dertlere bürürsün Ana’m!